Er circuleren twee sterk verschillende toekomstbeelden over wat Europa te wachten staat:

a.       Europa glijdt af naar een neo Romeinse (=fascistische) politiestaat, noodgedwongen vanwege de toenemende Islamitische terreurdreigingen;

b.      Europa wordt geleidelijk een door de Islam overheerste samenleving: nade twee mislukte pogingen, in de 8^e en de 16^e eeuw, zal het dit keer gelukken om Europa te islamiseren, omdat de moslimactivisten (net al indertijd in Iran) steun krijgen van linkse intellectuelen die op marxistische wijze de religieus-culturele kloof tussen de Islam en het Westen reduceren tot een vorm van economische achterstand.

Maar de vraag is of er niet nog een derde mogelijkheid is, een combinatie van die twee, omdat beide bewegingen, de één vanuit Rome en de andere vanuit Mekka, in wezen één gemeenschappelijke vijand hebben, die hen samenbindt.

De botsing tussen de twee beschavingskringen speelt zich nu nog in hoofdzaak af in het Midden Oosten: in Irak waar de strijders van Al Qaida met alle moordmacht proberen de vorming van een democratische (= Westerse) staat te voorkomen; in Afghanistan waar de Taliban hetzelfde probeert en in Israël waar Hamas de oude rechten van de Islam opeist over heel Jeruzalem met het hele gebied tussen de Jordaan en de Zee en dus op geen enkele wijze aan de staat Israël een bestaansrecht wil toekennen. In datzelfde Midden- Oosten worden momenteel op hoog niveau door VN, VS, EU en Rusland ‘vredesonder-handelingen’gevoerd waarin ook Israël en Iran betrokken zijn, gesteund door religieuze leiders. Het is niet ondenkbaar dat door deze intense politieke en religieuze inzet het lukt om de ‘botsing der beschavingen’ in deze regio enigszins tot ‘bedaren’ te brengen.

Mocht dat in het Midden Oosten gelukken en dit hele gebied van Iran tot Pakistan, met Israël in het centrum, wordt enigszins ‘gepacificeeerd’, dan ligt het voor de hand te vermoeden dat de gefrustreerde, fanate en meedogenloze Islamterroristen het er niet bij zullen laten zitten en hun werkterrein gaan verplaatsen naar elders. Europa ligt dan het meest voor de hand. Niet alleen omdat er oude wrok zit, maar ook omdat zich hier een grote moslimminderheid bevindt waarvan een groot deel, verdeeld over diverse groepen, gefrustreerd is, zich gediscrimineerd voelt en zich min of meer openlijk afzet tegen de ‘decadente Westerse cultuur’.

Deze groepen laten zich gemakkelijk radicaliseren en opzwepen tot martelaarsschap in een heilige oorlog tegen de Europese ongelovigen. Met als gevolg een totale sociale en economische ontreddering in West Europa: ‘klein Irak op grote schaal’. 

Omdat op den duur (of al snel) het ‘gezond verstand’ toch de overhand krijgt en er in de Westerse wereld, maar ook aan de andere kant van de culturele kloof zich een intellectuele elite bevindt, die geen enkel heil ziet in een geïslamiseerd Europa, gaan deze twee elitaire voortrekkers gezamenlijk en met alle steun van de gematigde religieuze instanties onder leiding van het Vaticaan, de ontstane situatie analyseren en evalueren. En al snel komt het geleerde gezelschap in samenspraak met het Vaticaan tot de conclusie dat de oorzaak van dit alles niet ligt bij de Islam of bij het Verlichte Westen. Want de Westerse Verlichting is ondenkbaar zonder belangrijke Islamitische voorgangers als Averroës en Avicenna en het is een vaststaand feit dat de Islam van oorsprong vredelievend is zoals ooit bewezen werd in Spanje en het vroegere Babylonië, waar Moslims, Christenen en Joden in harmonie met elkaar verkeerden en gestalte gaven aan een nog altijd boeiende cultuur. Waar ligt dan wel de oorzaak?

De geleerde elite met aanhang komt na ampele overwegingen tot de vaststelling dat dé oorzaak van de huidige ellende in Europa én in de hele wereld gelegen is in de opkomst van de Joods Zionistische ideologie die sinds ruim een eeuw de geesten in Europa en de wereld vergiftigt. Nee, niet de Joden op zich zijn het Grote Gif. Het racistische antisemitisme dat eeuwenlang Europa geteisterd heeft en dat helaas nog steeds in vele Moslimlanden een voedingsbodem vindt en waarvan nog voortdurend vele onschuldige Joden het slachtoffer zijn, moet radicaal worden veroordeeld:  ‘nooit meer Auschwitz!’ Nee, de schuld ligt absoluut niet bij het Joodse ras als zodanig, maar bij het verfoeilijke, Joodse Zionisme. Het zijn niet de Joden, maar het zijn de Joodse, fanate Zionisten die door het stichten van een Zionistische apartheidsstaat de eeuwenoude vrede in het Midden Oosten hebben verstoord. Vanuit dit agressieve ministaatje hebben deze fanate Zionisten alle ellende veroorzaakt, niet alleen onder de Arabieren, met in het bijzonder de Palestijnen, maar feitelijk in heel de wereld. Het beste bewijs van de waarheid van deze stelling is dat er vele duizenden Joden zijn, orthodoxe en seculiere, die dit inzicht delen en die zich uitdrukkelijk hebben afgekeerd van deze Zionistische apartheidsstaat.

Daarom komen Islamitische en Westerse geleerden, verenigd in de ‘Gezamenlijke Intellectuele Raad voor Europese en Wereldvrede’ met het unanieme advies aan alle Europese leiders en aan de VN om te besluiten:

a.       definitief een einde te maken aan de Joodse, Zionistische staat en

b.      om alle Joodse Zionisten en hun Christelijke bondgenoten (de zogeheten ‘Jodenge-noten’ of ‘Christenzionisten’)  een dwingend program op te leggen voor heropvoeding en herinburgering in het nieuwe Europa = het Europa, waarin de Romeinse en de Mekkaanse elementen wezenlijk verenigd zijn, het zogenaamde ‘Eurabië’ of de ‘Derde Weg’.

Op basis van dit unanieme advies nemen de EU en de VN het volgende besluit, waarbij de VS, noodgedwongen omdat de nieuwe democratische president met zijn regering geen redelijk alternatief kan bieden, zich onder protest neerlegt, met nog wel de toezegging royaal asiel te zullen verlenen aan alle Joden en Jodengenoten die in verband met dit besluit hun land willen of moeten verlaten:

1.       De Joden en Jodengenoten die zich niet willen laten heropvoeden (= hersenspoelen) en herintegreren moeten binnen drie maanden Europa verlaten.

2.       De Joodse apartheidsstaat krijgt een ultimatum om zich binnen drie maanden volledig te ontmantelen en op te gaan in de democratische staat ‘Abrahamistan’, waarin Moslims, Joden en Christenen in harmonie samenleven, op straffe van:

3.       Met het oog op deze boycot en eventuele militaire acties kunnen de niet-Zionistische Joden en alle overige niet-Joodse inwoners tijdelijk uitwijken (want het is een kwestie van korte tijd – immers wat zal het kleine, kwetsbare Israël beginnen met de hele wereld tegenover zich!) naar  opvangkampen in Jordanië, onder toezicht van de Unesco.

* Wat er na de verovering van Israël moet gebeuren met de gevangen genomen ‘fanate’ Joodse Zionisten en hun Christelijke medestanders wordt later bepaald door het Internationale Strafhof in Den Haag. 

Reshiet Archieftekst       Mei 2006